3/4/12

Ζωγράφου - Κηφισιά



Η πρώτη Κυριακή του Απρίλη και η γιαγιά με τον παππού περιμένουν στη στάση το αστικό.

Απ' την ώρα που σε βρήκα
μάνα και πατέρα μου

Ήλιος, ζέστη, κόσμος περνάει από τους φούρνους να φάει κάτι στα γρήγορα, περπατώντας, για να χαρεί τον ήλιο.

σαν παιδί στον κόσμο βγήκα
να χαρώ τη μέρα μου

Αυτοί άσπρα μαλλιά, άνετα ρούχα, χαμηλά παπούτσια. Μάλλον θα πάνε σε συγγενείς ή μια βόλτα εκεί κοντά. Τι άλλο να κάνουν; Παππούδες είναι.

Μπαίνουν στο λεωφορείο και βρίσκουν δυο άδειες θέσεις.

"Πως είπες θα πάμε;" ρώτησε η γιαγιά.

"Πρώτα μέχρι Σύνταγμα, μετά θα πάρουμε μετρό μέχρι Αττική και μετά το επίγειο τρένο..."

"Έχει ηλεκτρικό στην πλατεία Αττικής;" τον διέκοψε.

"Ναι, έχει, έχει επίγειο τρένο. Και μετά θα σταματήσουμε στην τελευταία στάση. Κηφισιά νομίζω." της απάντησε χαμογελαστά.

Η γιαγιά δεν μίλησε, ο παππούς αγχώθηκε.

Απ την ώρα που σε βρήκα
εαυτέ μου ευάλωτε

"Να με συγχωρείς, είναι μεγάλη διαδρομή, το ξέρω. Να φύγουμε λίγο από την Αθήνα θέλω, για 'σένα." της είπε.

στης ζωής την βάρκα μπήκα
όπως ήμουν κι άλλοτε

Του χαμογέλασε, του χαμογέλασα και εγώ και συνέχισαν να κοιτάνε έξω από το παράθυρο.


Φωτογραφία: Depuis qu' Otar est parti
http://www.youtube.com/watch?v=8BoYOaSV6Zc