20/2/14

Les toits





Ακουαρέλες: Thierry Duval
Μουσική: εδώ
Ταινία: εδώ

7/2/14

Το τετράδιο ταξιδεύει, ξανά.



Καλησπέρα, καλησπέρα. Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου σήμερα και ένα τετράδιο ανοίγει, ξανά. Το Παρίσι και η Αθήνα θα είναι πάντα οι σταθερές μας, όχι όμως πάλι οι προορισμοί. Κύθηρα σήμερα, ταξίδι στον Αύγουστό μας. 


Το είχε πει ο Σταμάτης, το έχω πει και θα το ξαναπώ: "Σ' όποιο ξωκκλήσι να μπεις το κατακαλόκαιρο, το αισθάνεσαι να φυλάει μια δροσιά". Κι ο Θεός σου, όποιος και αν είναι αυτός, χαμογελάει συγκαταβατικά. Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς, γι' αυτή τη δροσιά θα μπεις σε ξωκκλήσι, μεσημέρι στο νησί. Για την πίστη στη δροσιά και στη λεμονάδα που θα ακολουθήσει στην πλατεία του διπλανού χωριού. 


Και τα μάτια και οι καρδιές και ο κόσμος όλος. Ο Θεσσαλικός κάμπος, τώρα που μιλάμε, δεκαπενταύγουστο δηλαδή, βράζει κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο. Η γιαγιά ακόμα εκεί. Έχει μαζέψει το χαλί, έχει βάλει μπρος τον ανεμιστήρα και αφήνει την μπαλκονόπορτα πάντα ανοιχτή, να ανανεώνεται ο αέρας. Άπλωσε κάτω την πικέ κουβέρτα, έκλεισε τα μάτια και σκέφτεται τον παππού. Τι θα γίνει εάν.


Τίποτα δεν θα γίνει, γιατί στα όνειρα της γιαγιάς δεν υπάρχει το εάν. Υπάρχει το σατέν των 16 της και όσα έβλεπε στο ασπρόμαυρο θερινό σινεμά και δεν μπόρεσε να ζήσει. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Ο παππούς της έχει υποσχεθεί να την πάει στη Ρόδο. Και μετά στην Καζαμπλάνκα.


Είναι ήδη μέσα στο καράβι, στο νησί, στο πανηγύρι. Κυκλωτικοί χοροί, χέρια απλωμένα, κρασί και ψύχρα. Έχει φορέσει το μακρύ φόρεμα να ανεμίζει. Κρυώνει λίγο, αλλά δεν θέλει να φορέσει κάτι από πάνω. Κάνει τη γενναία γιατί έχει όμορφους ώμους και περίμενε έναν χειμώνα να τους δείξει, ή μάλλον όχι έναν, πολλούς.


Και εκεί, στο τέλος της γιορτής, η όποια Καζαμπλάνκα είναι σαν να μην έχει πια σημασία. Θα την κρατήσει για παράπονο. Ξέρετε, από αυτά που έχουμε για να κάνουμε σχέδια και να ξορκίζουμε τα "εάν".


Άλλωστε τα καλοκαίρια πότε δεν ήταν για τα εξωτερικά. Ίσως δεν έχουν σημασία ακόμα και τα νησιά. Δηλαδή, έστω ότι το Παγκράτι είναι Κύθηρα. Μαθηματική λογική. Από τη βεράντα βλέπω μια θάλασσα από πολύχρωμες τέντες με αφρό τους ηλιακούς θερμοσίφωνες που λαμπυρίζουν. Τα σεντόνια μου είναι από ψάθα και το παρκέ γεμάτο κόκκους άμμου.


Αλλά όχι. Σας είπα δεν θα καταλήξω σε πόλη σήμερα, δεν πρέπει. Σήμερα θα μείνουμε στα Κύθηρα. Κλείστε τα μάτια και κάντε τα μαγικά σας. Θα βοηθήσει και η ποίηση του τέλους. Πάντα βοηθάει η ποίηση. Καληνύχτα.