14/9/18

Αναρχία στην εποχή της (λάθος) self-love

Ποιός ξέρει άραγε
μ'αυτό που μ'αγαπάς
ποιό άλλο όνειρό ζωής έχεις ξεγράψει

“There are many different kinds of bravery. There's the bravery of thinking of others before one's self. Now, your father has never brandished a sword nor fired a pistol, thank heavens. But he has made many sacrifices for his family, and put away many dreams.

Michael: Where did he put them?

Mrs. Darling: He put them in a drawer. And sometimes, late at night, we take them out and admire them. But it gets harder and harder to close the drawer... He does. And that is why he is brave.”





Λ. Νικολακοπούλου, Η Δουλειά και J.M. Barrie, Peter Pan
H Winslet μας κατακρίνει σιωπηλά - Revolutionary road (φωτογραφία από εδώ)

21/8/18

Τα θερινά







Με σειρά εμφάνισης: Η φωτογραφία που χρωστάω, ένα διδακτορικό σε πέντε στίχους, η Μοσχολιού σε εικονοστάσι, το "για πάντα" της Κατερίνας Αγγελάκη Ρουκ στην καλοκαιρινή Σχεδία. 

Τραγούδι εδώ
Φωτογραφίες Μπίρι

27/4/18

Πουκάμισο λευκό ΙΙ


Ένας ευαίσθητος Απρίλης, ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης και βγαίνει ήλιος λαμπερός
Πετά τα ρούχα του στρατιώτη, φορά πουκάμισο λευκό
και στην αγάπη του την πρώτη στέλνει ένα όνειρο γλυκό

Το λευκό πουκάμισο είναι παρεξηγημένο. Κάθε άνοιξη φοράει λευκό πουκάμισο σχεδόν καθημερινά. Είναι κάτι σαν σήμα κατατεθέν της. Γυρίζει τα μανίκια, το περνάει μέσα από το τζην και αφήνει τα πάνω κουμπιά ανοιχτά. Οι φίλοι της την πειράζουν σχολιάζοντας την έλλειψη φαντασίας, αλλά ταυτόχρονα την αγαπούν γι' αυτό το άσπρο της πουκάμισο. Και αυτή με τη σειρά της όμως αγαπάει τον εαυτό της λίγο παραπάνω όταν φοράει αυτό το άσπρο πουκάμισο. Δεν είναι θέμα μόδας, της αρέσει η απλότητά του, αλλά κυρίως ο συμβολισμός που του έχει αποδώσει: 

Άσπρο πουκάμισο θα βάλω απόψε πάλι
να πέσει απάνω του σαν ταύρος ο καιρός
δώσε μου μάνα την ευχή να βγω γερός
πόλεμος έιναι και χορός
και παραζάλη

Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό. Η γκαρνταρόμπα της, όπως και η ζωή της, φαίνεται να έχει πολλά κοινά με αυτή της αγαπημένης της Νικολακοπούλου, ειδικά όσο περνούν τα χρόνια και ειδικά όσο μεγαλώνει. Μαύρο μπλου τζην, μαύρο μακό και άσπρη άδετη ελβιέλα ή τα όμορφα φουστάνια που έχουνε στο πλάι τη ραφή. Απλά να, αυτό το λευκό πουκάμισο φαίνεται να είναι ο απόλυτος εαυτός της, γιατί για κάποιο λόγο νιώθει πως ακόμα και σε ένα βαγόνι μετρό γεμάτο κοπέλες με λευκό πουκάμισο να βρεθεί, πάλι θα νιώθει διαφορετική. Αυτό το λευκό πουκάμισο έχει κάτι από αξιοπρέπεια, κάτι από περηφάνια και σίγουρα κάτι ερωτικό. 

Τι κι αν φορείς πουκάμισο 
που ως το λαιμό, που ως το λαιμό κουμπώνει
απ’ τα κουμπάκια ανάμεσα
ο έρωτας, ο έρωτας τρυπώνει


Εικόνα εδώ
Μουσικές εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ :)

20/4/18

Πουκάμισο λευκό


...ξέρεις, οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουμε αποκτούμε περισσότερες γνώσεις και βλέπουμε πιο πολλά πράγματα. Αλλά αυτό δεν μας κάνει πραγματικά έξυπνους. Και έρχεται μια μέρα που ευχόμαστε το «Ιατρείο Μικρών Ζώων» της γειτονιάς, να εκεί κάτω, να γινόταν «Ιατρείο Μικρών Ζωών» για να μας κάνει ξανά τη ζωή μας πολύτιμη. Μικρή αλλά πολύτιμη!


Φωτογραφία: Μπίρι

24/3/18

Άνοιξη και ποίηση



Έρχεται φέτος κουρασμένη
η Άνοιξη
(να) κουβαλάει τόσα χρόνια
τα λουλούδια πάνω της

Σκοτεινοί άνθρωποι
στις γωνίες την παραμονεύουν 
για να την τσακίσουν

Αυτή όμως
με κρότο ανάβει ένα-ένα τα λουλούδια της
στα μάτια τους τα ρίχνει
για να τους στραβώσει


Λόγια: Μίλτος Σαχτούρης, Οι εχθροί της άνοιξης
Φωτογραφία: Μπίρι

13/2/18

Το διαμέρισμα στο Μετς


Υπάρχει ένα διαμέρισμα στο Μετς, γκαρσονιέρα σε υπερυψωμένο ισόγειο, εσωτερική που βλέπει σε ακάλυπτο. Η κουζίνα του είναι  παλιά με πράσινα ξύλινα ντουλάπια, μαρμάρινο νεροχύτη και άσπρα πλακάκια με μικρά μπλε λουλούδια στον τοίχο. Δεν φαίνεται να χρησιμοποιείται πολύ για μαγείρεμα, παρόλα αυτά είναι πλήρως εξοπλισμένη με πολύχρωμα σκέυη. Πάνω στον πάγκο είναι δύο κουτιά με υλικά για λουκουμάδες με μέλι, αυτά τα σχεδόν έτοιμα, ενώ σε γυάλινα βαζάκια έχει καφέ, ζάχαρη, καραμέλες και σοκολάτα. Από πού έρχεται το άρωμα βανίλιας που σχολιάζουν συχνά οι επισκέπτες είναι άξιο απορίας. Βανίλια δεν υπάρχει, αλλά είναι μια όμορφη παρατήρηση κάθε φορά, οπότε τη σημειώνω. 

το σπίτι σου ήταν ζάχαρη και καραμέλες

Το μπάνιο παλιό και αυτό, σε αποχρώσεις του κίτρινου. Η μικρή μπανιέρα δεν είναι βολική με αποτέλεσμα τα νερά να βρίσκονται παντού σε κάθε απόπειρα για ντους, ενώ τα υδραυλικά δείχνουν εμφανώς ταλαιπωρημένα. Ο θερμοσίφωνας από αυτούς με το κόκκινο φωτάκι που τρεμοπαίζει. Εκεί, στο μπάνιο, το πιο ενδιαφέρον είναι το μικρό παραθυράκι που βγάζει στο κενό μεταξύ δύο πολυκατοικιών. Αν πλησιάσεις και στήσεις αυτί μπορείς να ακούσεις ξεκάθαρα τις συνομιλίες των από δίπλα ή των από πάνω και να καταλάβεις πως δίπλα είναι μια οικογένεια με έφηβο γιο που δυσκολεύει τη ζωή των γονιών, ενώ πάνω μια γιαγιά που δεν ακούει καλά με αποτέλεσμα όλες οι συνομιλίες, κυρίως τηλεφωνικές, αλλά και η τηλεόραση, να απαιτούν αυξημένη ένταση.

Στο μπάνιο τ' άπλωσα και δίπλα ξάπλωσα,
με τη δικιά σου τη βροχή να βγω στους δρόμους

Κάπως παρόμοια λειτουργεί και ο ακάλυπτος. Οι ιστορίες όλων των διαμερισμάτων από τους πάνω ορόφους των γύρω πολυκατοικιών ξεπηδούν μέσα από τα πατζούρια και καταλήγουν σε αυτόν τον ακάλυπτο, ανάμεσα σε λίγες γλάστρες και ένα σαλονάκι φερ φορζέ, κληρονομιά του ιδιοκτήτη της γκαρσονίερας και δανεικό στον ενοικιαστή. Ζευγάρια που μαλώνουν, ζευγάρια που κάνουν έρωτα, ατελείωτες μπουγάδες τετραμελών οικογενειών, φώτα που τρεμοπαίζουν από τηλεοράσεις, παιδικές φωνές και πλαστικά ποδηλατάκια στα μπαλκόνια. Τα βράδια του Αυγούστου που τα τσιμέντα ανάβουν, ο ακάλυπτος είναι σαν να έχει γιορτή. Ένα αστικό Αυγουστιάτικο πανηγύρι! 

τον Αύγουστο στου ακάλυπτου τα μέρη

Αυτή η γκαρσονιέρα λοιπόν στο πάτωμα έχει παντού το μωσαϊκό που τον χειμώνα έιναι αρκετά κρύο. Παντού εκτός από την κρεβατοκάμαρα. Εκεί ευτυχώς έχει παρκέ, αυτό το παλιό με τις πληγές. Ένα ημίδιπλο κρεβάτι, ένα γραφείο και ένα ηχοσύστημα σε ένα χαμηλό ράφι, ανάμεσα σε δύο καρέκλες σκηνοθέτη είναι όλα όσα χωράνε, γι'αυτό και ο ένοικος αποφάσισε να αναπτυχθεί καθέτως, πάνω στους τοίχους. Παλιές αφίσες αγορασμένες από το Cine Paris στην Πλάκα, φωτογραφίες από κάποιες διακοπές, χαρούμενα πρόσωπα σε αποτυχημένες πόζες και άλλες πιο καλλιτεχνικές, ράφια με CD τακτοποιημένα προσεχτικά ως πλέον συλλεκτικά και δυο-τρια μικρά post-it και εμψυχωτικά σημειώματα φίλων έχουν την τιμητική τους. 

του ακουμπάει στο κομοδίνο δυό χρυσά κλειδιά

Ο διάδρομος που ενώνει τα τρία δωμάτια με την εξώπορτα είναι από μόνος του ένα επιπλέον δωμάτιο αναγκαστικά, λόγω έλλειψης χώρου. Εκεί, κατά μήκος του βρίσκονται στη σειρά τρεις μικρές βιβλιοθήκες γεμάτες βιβλία και φακέλους, ένας ολόσωμος καθρέφτης και μια μικρή ντουλάπα, που συμπληρώνει τους αποθηκευτικούς χώρους της κρεβατοκάμαρας. Στον διάδρομο υπάρχει ακουμπισμένος και ένας πολύχρωμος χαρταετός από την περασμένη Καθαρά Δευτέρα, που δείχνει αρκετά ταλαιπωρημένος για να ξαναπετάξει, αλλά είναι κρίμα αντ'αυτού να βρεθεί στα σκουπίδια. Θα πετάξει μέχρι τέλους και θα πέσει μόνο στη μάχη, άρα περιμένει τις επόμενες λαγάνες. 

βροχή να πιω κι ουρανό

Προέκταση της γκαρσονιέρας και οι σκάλες του κλιμακοστασίου. Εκεί γίνεται μια στάση με τα ψώνια του σούπερ μάρκετ για ανάσες, εκεί έγινε ένα αγχωμένο τσιγάρο πάνω σε καβγά, εκεί μαζεύτηκαν οι φίλοι πριν κάνουν εντυπωσιακή είσοδο για πάρτυ έκπληξη, εκεί πληρώνονται τα κοινόχρηστα, εκεί έρχονται οι λογαριασμοί, εκεί όλοι χαζεύουν τους εαυτούς τους στον μεγάλο καθρέφτη πριν από βραδινή έξοδο και εκεί οι παππούδες μιλάνε πάντα για τον καιρό, για την πρωινή αναμονή στο ταχυδρομείο, αλλά και για τα εγγόνια που θα έρθουν για γιορτές. 

σήμερα θυμήθηκα κι άλλα.


ΥΓ. Το "Ανάσα η τέχνη της καρδιάς" είναι από μόνο του η μουσική της Αθήνας, η Αλεξίου πάντα σε αυτά τα δύο μου τραγουδούσε για το Μετς ή έστω το Παγκράτι, η Αρλέτα έγραψε το τραγούδι του τότε σπιτιού εκεί κοντά στο Μετς, η Τάνια πάντα πάνω στον χαρταετό Ζωγράφου και Φιλοπάππου.

Φωτογραφία: Αντώνης Γκρίτσης

Τα λόγια παίζουν μουσική

3/2/18

Ο Φεβρουάριος των πόλεων

... και το θεμελιώδες πένθος του ανθρώπου που έχασε το ρυθμό του χρόνου της φύσης. 

Γιατί εκεί, όπως ίσως θα συμπλήρωνε ο Μπασλάρ στο βιβλίο του Το Νερό και τα Όνειρα, ο Φεβρουάριος είναι μια προσμονή της κρυφής δράσης του νερού στις ρίζες. Η παρήχηση του ρο όχι τυχαία πάει στα δύο ρω του Φεβρουαρίου και επισημαίνει τη δράση του στις ρίζες. Ο Φεβρουάριος είναι το πένθος του Μπωντλαίρ.



Και αυτή η ίδια φύση που μας δίνει ζωή, αυτή θα μας δικάσει.


Λόγια: Βασίλης Λαλιώτης εδώ
Φωτογραφία: Κραουνάκης, από το γύρισμα για τα Κόκκινα Γυαλιά
Μουσική: Νεφέλη Λιούτα

24/1/18

Αναγνώσεις



Ο εσωστρεφής Λαπαθιώτης αποκτά την τρυφερότητα και την εξωστρέφεια που του αξίζουν. 


Δύο αναγνώσεις, καιρός για ραδιόφωνο και κλειστά παράθυρα. 

14/1/18

L'art de la conversation

- In the old days, if someone had a secret they didn't want to share... you know what they did?

- Have no idea.

- They went up a mountain, found a tree, carved a hole in it, and whispered the secret into the hole. Then they covered it with mud. And leave the secret there forever.

- What a pain! I'd just go to get laid.

- Not everyone's like you. 

- Οι κήποι της Ιαπωνίας, άλλοι είναι σαν πίνακες ζωγραφικής και άλλοι σαν βιβλία. Τους είδα πριν μερικά χρόνια και θα τους φέρω στο 2018 για 'σένα. Θα σου φέρω όλη την Ιαπωνία, αφού αν και ταξίδεψες περισσότερο από 'μένα, εκεί δεν πήγες. Θα σου μιλήσω για τους δώδεκα Bodvisattiva, για τον διάσημο ναό Ryoan-ji και τα διδάγματά του για τα όρια της ανθρώπινης κατανόησης. Θα σου φέρω τις κερασιές να τις χαζεύεις και θα συζητήσουμε για το mono no aware. Ερχόμαστε και φεύγουμε χνουδάκια στο βοριά. 

- Θα σου απαντήσω με αυτά που ξέρω εγώ να μιλάω. Θα σου πω με ενθουσιασμό για την Κυρία από το Γυμναστήριο, που, αν και οι κερασιές της θα μπορούσαν να βρίσκονται κάπου στην ελληνική επαρχία, στο μυαλό μου ήταν πάντα αυτές της Ιαπωνίας με τους συμβολισμούς τους για τη ζωή που κυλά. Θα σου μιλήσω για το "Lost in translation" που αγαπώ (τον Bill Murray που αγαπάμε και οι δυο) και για το πώς ενσωματώνει τα μυστικά των κερασιών στο σενάριό της. Αν και αλλάζουμε χώρα, θα σου εξηγήσω πως στο μυαλό μου το συνδυάζω με το "In the mood for love". Άλλος ένας πλατωνικός έρωτας ανυψώνεται πάνω απ' τη φθορά!

- I don't want to leave. 

- Then don't. Stay here with me. We 'll start a jazz band. 


 Related image


Ταινία: In the mood for love
Ταινία: Lost in translation
Εικόνα: Over the garden wall
Μουσική: https://www.youtube.com/watch?v=LY70ZseceYA