27/4/18

Πουκάμισο λευκό ΙΙ


Ένας ευαίσθητος Απρίλης, ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης και βγαίνει ήλιος λαμπερός
Πετά τα ρούχα του στρατιώτη, φορά πουκάμισο λευκό
και στην αγάπη του την πρώτη στέλνει ένα όνειρο γλυκό

Το λευκό πουκάμισο είναι παρεξηγημένο. Κάθε άνοιξη φοράει λευκό πουκάμισο σχεδόν καθημερινά. Είναι κάτι σαν σήμα κατατεθέν της. Γυρίζει τα μανίκια, το περνάει μέσα από το τζην και αφήνει τα πάνω κουμπιά ανοιχτά. Οι φίλοι της την πειράζουν σχολιάζοντας την έλλειψη φαντασίας, αλλά ταυτόχρονα την αγαπούν γι' αυτό το άσπρο της πουκάμισο. Και αυτή με τη σειρά της όμως αγαπάει τον εαυτό της λίγο παραπάνω όταν φοράει αυτό το άσπρο πουκάμισο. Δεν είναι θέμα μόδας, της αρέσει η απλότητά του, αλλά κυρίως ο συμβολισμός που του έχει αποδώσει: 

Άσπρο πουκάμισο θα βάλω απόψε πάλι
να πέσει απάνω του σαν ταύρος ο καιρός
δώσε μου μάνα την ευχή να βγω γερός
πόλεμος έιναι και χορός
και παραζάλη

Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό. Η γκαρνταρόμπα της, όπως και η ζωή της, φαίνεται να έχει πολλά κοινά με αυτή της αγαπημένης της Νικολακοπούλου, ειδικά όσο περνούν τα χρόνια και ειδικά όσο μεγαλώνει. Μαύρο μπλου τζην, μαύρο μακό και άσπρη άδετη ελβιέλα ή τα όμορφα φουστάνια που έχουνε στο πλάι τη ραφή. Απλά να, αυτό το λευκό πουκάμισο φαίνεται να είναι ο απόλυτος εαυτός της, γιατί για κάποιο λόγο νιώθει πως ακόμα και σε ένα βαγόνι μετρό γεμάτο κοπέλες με λευκό πουκάμισο να βρεθεί, πάλι θα νιώθει διαφορετική. Αυτό το λευκό πουκάμισο έχει κάτι από αξιοπρέπεια, κάτι από περηφάνια και σίγουρα κάτι ερωτικό. 

Τι κι αν φορείς πουκάμισο 
που ως το λαιμό, που ως το λαιμό κουμπώνει
απ’ τα κουμπάκια ανάμεσα
ο έρωτας, ο έρωτας τρυπώνει


Εικόνα εδώ
Μουσικές εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ :)

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Λευκα πουκαμισα, λευκα φανελακια ιδρωμενα να μυριζουνε ποθο, ερωτα και αλκοολ σε τετοια γλεντια https://www.youtube.com/watch?v=RzYHGlRtee8

Μπίρι μπίρι μπομ είπε...

Σε κατάλαβα ανώνυμε!